Op thrillerpad III: Muziek, een ‘nieuw’ inzicht

Zo aan het einde van de kerstvakantie en het begin van een nieuw jaar deel ik graag mijn nieuwste ontdekking met jullie. Zie het als schrijftip. Ik heb geen idee of andere schrijvers er al over geschreven hebben, maar ik doe gewoon lekker net alsof ik iets nieuws vertel. Mijn ontdekking is een nieuwe toepassing… Lees verder Op thrillerpad III: Muziek, een ‘nieuw’ inzicht

Workshop bij Simone: ‘Snoei de zijtakken en houd het midden vloeibaar’

Daar zat ik dan in de auto naar Alkmaar. Op weg naar de workshop van Simone van der Vlugt. Onder de titel ‘Schrijven met Simone’ hield zij op zondagmiddag een drie uur durende cursus. Ik was licht zenuwachtig, benieuwd hoe ‘gewoon’ zij zou doen, en hoe de samenstelling van de groep zou zijn. Wat was… Lees verder Workshop bij Simone: ‘Snoei de zijtakken en houd het midden vloeibaar’

Op thrillerpad II: Pauze en Play

Mijn eerste doel in het schrijven van mijn thriller heb ik gehaald: Ik ben begonnen. Mijn tweede doel was 4000 woorden schrijven (en er tevreden over zijn) voor de workshop van Simone van der Vlugt. Zij gaat haar ervaren schrijvershoofd over die 4000 buigen dus ze moesten een beetje deugen. Dat doel heb ik ook… Lees verder Op thrillerpad II: Pauze en Play

Op thrillerpad I: Gewoon Beginnen

Hierbij maak ik het officieel: ik ben echt met mijn thriller begonnen. Als ik het nou maar vaak roep, dan heb ik de motor van mijn discipline aangezwengeld en mijn excuses de mond gesnoerd. Mijn directe omgeving weet het, ik heb het op de radio verkondigd en nu zet ik het op mijn website: ik schrijf… Lees verder Op thrillerpad I: Gewoon Beginnen

Schrijfhuisjes: de droom en de echte voorbeelden

Mijn droom is ooit een schrijfhuisje te hebben in de achtertuin. Ik heb zelfs al schetsjes gemaakt op de achterkant van boodschappenlijstjes en op post-its. Maar ik kan schetsen wat ik wil, dat huisje komt er niet. Mijn achtertuin is te klein. Waarom een veredeld tuinhuisje om te schrijven? Simpel: om je te kunnen terugtrekken… Lees verder Schrijfhuisjes: de droom en de echte voorbeelden

Ach, één kopje koffie kan toch wel?

Een schrijfretraite… Afgelopen week verbleef ik op het winterse Terschelling en deed ik mee aan een heuse ‘schrijfretraite’. Een retraite wordt door een deelnemer ondernomen om zich terug te trekken. Van een drukke baan, een hectisch gezin, een luidruchtige buur, een nieuwsgierige schoonmoeder… Bij een schrijfretraite trekt een deelnemer zich niet alleen terug van iets,… Lees verder Ach, één kopje koffie kan toch wel?