Mijn ‘Wim Hof week’: de eerste dagen

IJswaterbad

IJswaterbad

Iedereen is hier met een bepaald doel. Het verwerken van oude pijn, het bestrijden van ziektes, het loslaten van mentale blokkades, het zoeken naar kracht, het avontuur. We hebben wat wisselingen in de groep, maar we zijn steeds met ongeveer elf mensen die dit ondergaan. Een vrouwenkamer, een mannenkamer, twee badkamertjes, een keuken en een yogaruimte, in een zeer eenvoudige – lees: backpackershotel / jeugdherberg niveau – optrekje op de helling van een Poolse berg (het ligt iets hoger dan 500 meter). Je vraagt je regelmatig af waarom je hier toch ook alweer in godsnaam naartoe bent gekomen.

Waarom waren we ook alweer hierheen gekomen?

De dag van te voren…

…wist ik niet wat ik moest verwachten. Ik had wel een doel: betere controle over mijn lichaam. Ik heb mijn eerste videoblogje de avond voor vertrek opgenomen:

IJswaterbad

Maar waar ik had verwacht dat we na een paar dagen ‘klaargestoomd’ zouden worden voor een ijswaterbad, gingen we daar al meteen de eerste middag in. Binnen twee uur na aankomst! Misschien juist omdat je nauwelijks de tijd krijgt om erover na te denken, doe je het. Zonder na te denken. En dat blijkt ook Het Mantra te zijn om het te doen: Niet Nadenken, Gewoon Doen. Hup allemaal tegelijk je kleren uittrekken en hup allemaal tegelijk erin lopen. Niet eerst even voelen of zoiets. Totaal onnodig. Het is fucking freezing cold. Het wordt niet warmer als je het eerst even voelt. Maar het grappige is dat je dus gewoon dat soort water in kan lopen. En dan tot je borst erin zakken. Diep blijven ademhalen en je heel erg focussen op je ademhaling. Je romp blijft warm. Die gaat als een gek tekeer om warm te blijven. Je handen gaan trillen als een gek, maar de oplossing daarvoor blijkt ludiek: handen tussen je benen klemmen, zo hoog mogelijk, tegen die warme plek aan… je weet wel. (En o daar worden natuurlijk heel veel grapjes over gemaakt.)

Videoblog van dag 1:

Klimmen

Maar we duiken niet alleen het ijswater in, 1 à 2 keer per dag, we zijn op de tweede dag ook gaan klimmen. Veel te lang, veel te ver, zonder conditie, en dan ook nog naar de sneeuw toe. De top van de berg is op iets meer dan 1200 meter. We hebben er drie uur over gedaan. Terug duurde iets van twee uur. Ik kwam mezelf tegen omdat ik zo’n slechte conditie heb. Ja, zegt Wim, dan kan met ademhaling de verzuring tegengaan, maar op dag 2 heb ik dat ECHT nog niet onder de knie. Waarom we het dan toch doen? Gewoon omdat we dat dan doen. Wim vermeldt het programma niet, hij zegt gewoon: we gaan zo meteen klimmen. Oké. We gaan dus klimmen.

Videoblog dag 2:

Blote voeten

We doen ook oefeningen – sportieve – die we zelf hebben bepaald. Iedereen verzint één oefening en die doen we, zo goed of zo slecht als we kunnen. (Je kunt je voorstellen waar ik bij hoor.) De ene dag binnen, de volgende dag buiten. Met blote voeten. En ontblote bovenlijven. Dat kan heus. Je kunt het je niet voorstellen totdat je het gewoon doet. En je dan realiseert: hé dat kan best.

Videoblog dag 3:

Drugs

Wat echter het meeste indruk op mij maakt – alhoewel het ijswaterbad op een nipte tweede plaats staat – zijn de ademhalingsoefeningen die we doen. Er zijn er (tot nu toe?) twee. We beginnen er de dag mee, nog vóór het ontbijt, en ze beginnen beide met veel diepe, hoge, snelle ademhalingen (wat je normaal nooit zou doen want je denkt: hé dan ga je toch hyperventileren? … uh, ja …). Daarna helemaal uitblazen en vasthouden. Dan ga je heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel ver weg. Of je blaast diep uit en dan weer in en perst de lucht samen in je romp. Dan voelt het alsof je hoofd ontploft. En ga je vervolgens heeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeel ver weg. Er wordt wat getript hier. Wim zegt ook dat het net drugs zijn, alleen je doet het helemaal zelf. Met je eigen zuurstof. That’s it. Fascinerend. En lekker.

Videoblog dag 4:

 

Lees het vervolg op: Mijn ‘Wim Hof-week’: de laatste dagen 

 

2 thoughts on “Mijn ‘Wim Hof week’: de eerste dagen

  1. Pingback: ‘Mijn Wim Hof week’: de laatste dagen | Gean Ockels

  2. Pingback: Een week met ‘The Iceman’: de video | Gean Ockels

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *