‘Gean beschrijft het met humor’ – interviews over ‘Dit boek’

Vriendin interview“Onze vaders waren charmante mannen. Maar je wilt echt niet horen dat je vader sexy was!” zeg ik lachend tegen Suus Ruis, zus van Eva Ruis, die ik geïnterviewd heb voor Dit boek gaat niet over mijn vader. O ja, en Suus is dan dus ook een dochter van showmaster Willem Ruis. Suus interviewde mij voor het tijdschrift Vriendin en zo waren de rollen eens omgedraaid. Nu kreeg ik de vragen, zij de antwoorden, en hoefde ik na het gesprek eens een keer niets uit te werken.

Toen ik Geans boek las, was er bij mij ook die herkenning. Over de vragen die je als dochter van een bekend Nederlander keer op keer krijgt, bijvoorbeeld. Vragen waar je over het algemeen weinig mee kunt. Gean beschrijft het in haar boek met humor: ‘Ik kreeg vaak de vraag: “Hoe was het om jouw vader als vader te hebben?” Dan antwoordde ik meestal: “Weet ik veel, hoe was het om jouw vader als vader te hebben?”‘

Wat ik heel leuk van het stuk van Suus vind, is dat zij het vanuit zichzelf schrijft. Zoals ik dat met mijn boek ook deed. Als ‘dochter-van’ een andere ‘dochter-van’ benaderen, bekijken, bestuderen. Zij vraagt zich net als ik af: zouden we echt iets met elkaar gemeen hebben?

Arrogant?

We liggen helemaal in een deuk als we erachter komen dat we beiden vaak hebben meegemaakt dat vrouwen ons “verklappen” dat ze “best verliefd waren” op onze vaders en hoe ongemakkelijk je je daaronder voelt. Ik overval haar met de vraag of mensen haar weleens arrogant vinden. Dat is nu typisch zo’n overeenkomst die de meeste kinderen-van niet zien aankomen. Of het feit dat we perfectionistisch zijn. “Want succes is in de ogen van dat kind hetgeen wat de beroemde ouder heeft gepresteerd.”

Misschien ben ik naïef, of heb ik jarenlang mijn ogen gesloten voor bepaalde dingen, maar het is verbazingwekkend hoeveel Gean en ik – en alle door haar geïnterviewde dochters – met elkaar gemeen hebben. Als ik destijds ‘ja’ had geantwoord op Geans verzoek, had ik al veel eerder deze verbanden kunnen leggen.

Gewoon en bijzonder

En ik vertel aan haar wat een van mijn belangrijkste conclusies is na het schrijven van het boek: ‘gewoon’ is voor kinderen-van niet altijd ‘gewoon’ en ‘bijzonder’ niet altijd ‘bijzonder’. Lees het hele artikel in Interviews.

interview in Delftste PostSchaduw

Een paar weken daarvoor ben ik geïnterviewd voor de lokale kranten De Posthoorn en Delftse Post. In dat interview vertel ik over het ‘in de schaduw staan’ van je beroemde vader en hoe daardoor de verwachtingen hoog gespannen zijn. En dat dit een minderwaardigheidsgevoel kan veroorzaken. Ook dat artikel heb ik toegevoegd bij Interviews.

 

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *